De lessen van Revu: kies je doelgroep op basis van een idee (in plaats van leeftijd)

Via de Kleedkamer4 Community vroeg mijn goede vriend Gijs hoe je een goede doelgroep kan kiezen. Als afgestudeerd marketingcommunicatie-specialist weet hij dat je altijd een keuze moet maken. Mijn antwoord was dat je moet kiezen voor een niche, maar ik bedoel daar iets anders mee dan het kiezen voor een bepaalde leeftijdsgroep.

Selecteer je doelgroep
Rondstruinend naar informatie over het selecteren van een niche kwam ik uit bij Jeff Goins, de Amerikaanse blogger die journalisten en schrijvers helpt bij het opbouwen van een publiek (ik heb wel eens eerder over hem geschreven). Kortom een grote inspiratiebron voor Kleedkamer4. Hij vertelt op de Fizzle Show site (waar ik een dikke fan van ben, check die gasten) dat je niet moet kiezen voor een bepaalde leeftijdsgroep als niche, maar dat je veel beter kan beginnen met een visie op de wereld, op het leven.

,,In marketing, there are two ways to segment an audience:

  • Based on demographics (a person’s age, race, income, etc.);
  • Based on psychographics (their core ideas, passions, and beliefs)

The first is related more to the stage of life a potential customer is in, and the second is more about what they believe about the world. It’s their perspective. We all know people make financial decisions based on emotions. How they feel determines what they buy. So why not tap into that and build your audience around the things that matter more than anything?’’

Nieuwe Revu
Het deed me denken aan Nieuwe Revu, het magazine dat nog een paar duizend (als het meezit) lezers heeft, maar dat ooit het lijfblad was van heel veel Nederlandse mannen die nu een jaar of vijftig zijn. Ik schreef een jaartje of tien voor dit blad en de grote worsteling van de uitgever en de (stuk of zeven) hoofdredacteuren (die ik meemaakte) was altijd: moeten we meegroeien met de doelgroep of juist niet? Ze deden het niet, maar als ze het wel hadden gedaan waren ze nu nog steeds heel groot geweest. Wat Nieuwe Revu had moeten doen in de jaren 80 en 90 was een keuze maken voor een bepaald ‘geloof’, voor een bepaalde visie op de wereld. Bijvoorbeeld: wij doen nooit wat ons gezegd wordt, maar kiezen ons eigen plan. Als je dat goedaardige rebelse als basis had genomen dan had je nog jaren vooruit gekund; dan toets je simpelweg elk verhaal aan die vraag: is het rebels, opstandig genoeg? Als vanzelf was je dan video’s, podcasts, blogs gaan maken met dat wereldbeeld als uitgangspunt zonder dat je hoefde na te denken over het vernieuwen van de doelgroep. Het was heel makkelijk toetsen of je nog waarmaakt wat je belooft want je zou gewoon aan jouw lezers vragen: voldoen we nog aan dit profiel? En dan had je vanzelf gehoord dat je voor die mannen al jaren geen strandtenten meer had hoeven testen.

Image by PublicDomainPictures from Pixabay

Een idee als basis
Goins heeft een concrete tip hoe je een idee als basis kan nemen.
,,Pick a fight with a commonly-held view that you disagree with. Maybe it’s global warming or the phrase “the customer is always right.” Whatever it is, don’t be controversial for the sake of creating controversy, but pick a stance that people will disagree with and stand strong. Announce your view to the world. You can do this in a blog post, an online video, or even a manifesto you give away for free. Don’t charge for this; just share something powerful, something that will get people riled up, and let it spread. Connect with other people who share that same view – and leverage their platforms to connect with a larger audience.’’

Goins zegt dat je dat makkelijk kan doen door de zin ‘Iedere (vul in) zou (vul in) moeten doen/zijn’ als uitgangspunt voor jouw nieuwsbrieven, podcasts, video’s en andere content te nemen. Dan kom je uit bij:
– Iedere ouder zou organisch voedsel moeten promoten;
– Elk dier moet humaan behandeld worden

En ja voor Nieuwe Revu; elke Nederlandse man zou volledig zijn eigen pad moeten kiezen. Voor startende contentmakers kan het heel handig zijn om zo’n principe als uitgangspunt te nemen. Rick Pastoor, bekend van GRIP, heeft het misschien wel gedaan: het is voor niemand nodig om stress te krijgen als je een beetje goed georganiseerd bent. En voor mijn vriend Gijs (die tweedehands designmeubels verkoopt): iedereen is creatiever dan hij denkt). Op die manier omzeil je natuurlijk dat hele gedoe met doelgroepen en verzamel je als vanzelf een leuke groep mensen om je heen die jouw wereldbeeld deelt. Daar moet je dan ook weer mee uitkijken, maar dat is iets voor de volgende keer.

Site Footer

Sliding Sidebar